Hilkmah Shalat Peuting

Ditulis ku: DADANG H PADMADIREDJA

JIGANA kahayang jalma dina uru­san saha anu bakal jadi batur hir­upna, teu awèwè teu lalaki pastina rada sarua. Nu lalaki sanajan teu kabiruyungan boga rupa kasèp malah asup kana golongan gorèng patut (kawas kuring) dina meu­nangkan jodo mah, pastina ogè anu geulis, beungeutna ngadaun seureuh, irungna bangir, halisna siga jelèr ngajepat, gadona en­dog sapotong, jangkung leutik, solèhah, bahènol nèrkom. ah po­kona mah sampurna wè lamun ceuk basa ayeuna mah idèal.

Kitu ogè nu awèwè sanajan asup kana majar manèh cengkèh konèng kulit peuteuy dina nyiru, majar manèh lengkèh konèng ku­lit beuteung mani nambru dina milih calon pisalakieun mah nya kudu anu kasèp, jangkung badag, beurat beunghar, hirupna ajeg, boga pangkat atawa jabatan anu alus jeung solèh wujud anu hade lianna.

Tapi mangsa ku Allah SWT dipaparin anu kaayaanan ukur 20 persèn kurang tina catetan kahayangna, geuning teu burung narima, malah rumah tanggana awèt nepi ka pakotrèk iteuk.

“nu penting tanggungjawab, nyaah ka diri kuring, bisa nyu­kupan lahir batin, cukup sandang jeung papan. Naon deui, pokona mah ngarasa tenang jeung bagya dina ngajalanan kahirupan bari didasaran ku ibadah,” tèmbal Ceu Eèn basa ditanyaan naha salakina saluyu jeung gambaran kahayang­na mangsa keur ngora? urusan jodo, pati bagya cilaka bener lain urusan manusa, satemenna hak preogratif Allah Nu Maha Agung.

Dina ajaran Sunda, sifatna awèwè alusna dulang tinandè, ngan saukur nungguan, bari tang­tuna angger mere sèn atawa tanda-tanda aya pangharepan, dina harti teu dimurah-marèh. Tapi di jaman ayeuna mah, tibalik, nu awèwè pa­boro-boro nembrakeun kahayang­na (bogoh), sabab lamun henteu kitu cenah bisi kaburu ku nu lian.

Palah pilih teuing pibatureun hirup bisa jadi keuna ku paribasa pipilih meunang nu leuwih kocè­plak meunang nu pècak, salian teu saluyu jeung kahayang tèh, jauh pisan tina standar panghan­dapna. Salah sahiji cara ngung­kulanna ceuk Ki Tatang ka alona Ujang Sahala kudu daèk narima kakuranganna, sabab nu ngaran­na cinta, asih jeung nyaah sasatna èta pisan.

Salah sahiji cara pikeun nam­bahan kanyaah ka batur sakasur, nya kudu remen hudang tengah peuting (lain ngan saukur kaham­pangan wungkul) nyokot wudu tu­luy ngadegkeun shalat lail, tengah peuting, tahajud tèa. Tah mangsa rèk kacai atawa saentas tahajud, hèg perhatikeun pamajikan anu keur ngageubra sarè, bari inget kahadèanna.

“Mangsa subuh geus hudang, naheur cai pikeun nyadiakeun kopi, nyiapkeun sarapan keur ura­ng jeung anak urang, ngamandian budak, nyetrika, nyeuseuh jeung pagawèan lainna,” pokna daria pisan. Terus, balikeun ka diri urang, naha geus bisa nyukupan nafkah lahir kawas nu sèjèn.

Unggal bulan diajak jalan-jalan, hiburan, dahar anu nga­rareunah, ah pokona mah dis­enangkeun kawas anu laloba dunya. Unggal perè diajak jalan-jalan kana mobil, balanja sagala kahayangna, henteu pan.

“Dina hate pamajikan salaku manusa biasa pastina aya kereteg hayang kawas tatanggana anu baleunghar. Hayang make per­hiasan emas, dangdan make baju alus jeung mahal. Tapi kahayng èta ukur disidem dina hate, sabab nempo kaayaan salakina.

Sanajan teu kacumponan naha bakti ka nu jadi salaki ngurangan, pan heunteu nya?” ceuk Ki Tatang deui. Pan urang mah bisa mang­meulikeun baju ogè ukur sataun sakali, mangsa rèk lebaran, kitu ogè teu bisa nu mahal-mahal.

Tah pikeun golongan kawas urang kieu mah,leuwih hade boga prinsip sanajan teu bosa ny­enangkeun atuh ulah nyiksa ba­tinna pamajikan, karunya. Komo bari jeung disalingkuhan di satu­kangeun mah Sabab lamun ngawa­yuh bari jeung teu balaka, salilana bakal ngabohongan. Puguh kilir, nyebutkeun piket di kantor, kitu jeung kitu waè tah. Lain nambha­na dosa, pagawèan kitu tèh?

Komo deui lamun urang maca dina koran aya salaki anu nyarèkan pamajikanna laklak dasar bari jeung dirogahala, dige­bukan satakerna asa ku kaniaya pisan. Sabab awèwè mah dalah dikumaha ogè mahluk anu saku­duna dipikanyaah, ditangtayun­gan, lain dikaniaya.

“Bener Mang, tètèla di sagi­gireun nguatkeun kaimanan ka Gusti Allah, hikmah shalat Taha­jud tèh geuning bisa nengtrem­keun rumah tangga nya.”