Leungitna Basa Indung

Nyunda di dieu hartina lega, diantarana ngarojong kana budayana sorangan. Sawaktu jadi Walikota Solo, Kang Joko marèntahkeun ka sakabèh bawahanana, sangkan marakè pakèan adat Jawa dina poè Kemis. Di Jakarta, mangsa keur jadi Gubernur anjeunna ogè meredih sangkan rèngrèn­ganana ngagunakeun pakèan adat Betawi sarta basa Betawi.

Parèntah èta dikaluarkeun pikeun ngamumulè basa jeung budaya warisan karuhun, sang­kan henteu leungit. Di urang kumaha ? rarasaan tèh bèda pisan jeung anu dipigawè ku Kang Mas Joko Widodo (dua jempol tah pikeun anjeunna).

Patali jeung leungitna basa daèrah dina kurikeuleum tèa, sarua wè jeung nyieun jalan tol pikeun kamusnahan basa daèrah. Eukeur mah dina poè basa indung sa-dunya ieu tèh, arang anu mièling, ayeuna mah jadi katutuh katurug, atawa sudah jatuh tertimpa tangga. Puguh wè karasana tèh seueul pisan, saur Mang Tatang, RT Lampu Beureum mah, asa di­tonjok ku halu bèngkok, cenah.

Kitu ogè jelas pisan dina Al Qur’an hususna dina surat Ar.Rum aya 20, anu tarjamahan bèbasna jeung di antara tanda-tanda kakawasaan-NA, nyaèta nyiptakeun langit jeung bumi sarta rinèka basa jeng warna kulit. Satemenna dina anu kitu tèh, bener-bener ayana cicirèn pikeun jalma-jalma anu nyara­raho (pinter).

Di Bandung, dina tanggal 31 Desembèr dua taun kaliwataya kagiatan pikeun nolak kana kurikeuleum anu rèk ngaleun­gitkeun basa daèrah. Pastina anu darèmo tèh sadar, yèn la­mun leungit basana, bakal leun­git budayana, ancur budayana bakal musnah bangsana.

Ah, hanjakal pisan nya, la­mun èngkè, sapuluh atawa dua puluh taun kahareup, sakabèh cicirèn bangas anu kungsi aya di nagara ieu, bakal kaleungitan jatidirina, sabab pan basa tèh salah sahiji jatidiri lin? Urang In­ggris make basa Inggris, Urang Perancis keukeuh ngagunakeun basana, urang Sunda, Jawa, Batak jeung sèkèsèlèr sèjènna di Indonèsia ? sigana tèh bisana ukur basa Indonèsia jeung basa Inggris wungkul. (*)