Hariring-Dadang-HP

Ditulis ku: DADANG H PADMADIREDJA

RADA reugreug ogè basa nempo Ki Madi keur ngadu bako jeung dulurna, Ki Tatang di tepas imah Ki Madi. Matak kitu ogè, meureun Ki Tatang aya perlu ka kapilanceukna.

Sabab ceuk pangakuanana, boh Ki Madi atawa Ki Tatang, nyebutkeun yèn duanana tèh atah anjang. Kituna mah ku kasibukan tèa, meureun, da manusa mah teu leupas tina sagala kasibukan.

Anu gawè harianeun, anu teu boga pagawèan tetep ogè, tetep wè nyibuk-nyibukeun manèh. Nupent­ingmah kabutuhan hirup kulawarga kacumponan, urusan gedè-leutik, jeung ukuran kabutuh mah da bèda-bèda. Nu bisa nèangan rejeki gedè, gèdè deui kabutuhan anu kudu di­cumponana.

“Era euy, geus karolot kieu ma­sih kènèh teu paheuyeuk-heuyeuk leungeun, komo lamun kanyahoan ku anak incu,” tèmbal Ki Tatang basa di­tanya ku kuring pangna aya di dinya.

“Ah, ieu mah keur ngobrol wè, hu­susna urusan agama, da geus pantar kieu mah naon deui atuh, ngudag uru­san dunya mah geus pijauheun. Kuring mah jadi inget kana carita Mas Yanto, yèn kabungahan jalma anu aya patali­na jeung tanggungjawa tèh dibagi tilu bagèan, kahiji mangsa keur budak, nu gèlo jeung anu deukeut ka Allah.

“Tah ngeunaan èta jadi inget kana riwayat Imam Ghazaly,” saur Ki Tatang bari tuluy nyaritakeun riwayatna.

Baca Juga :  Lirik Lagu ‘Life's Too Short’ (English Version) - aespa

Umat manusa, komo kaum mus­limin mah, pastina apal ka Imam Ghazaly, ahli filsafat jeung tasawuf anu kacida kakoncarana. Malah pikeun kaum Muslimin mah, Imam Ghazaly tèh beunang disebutkeun hu­jahna umat Islam.

Sawaktos Imam Ghazaly naro­skeun naon anu pangdeukeutna jeung diri urang di dunya ieu, murid-muridna ngajawab, indungbapa, guru, babaturan jeung dulur-dulur.

Anjeunna, ngalereskeun sadaya waleran para muridna, mung sau­rna anu pangcaketna mah , maot, sabab sakumaha jangji Allah yèn anu nyawaan pasti bakal maot kaunggel dina Surah Al Imaran 185.

Patarosan kadua, anu pangjauhna di dunya ieu, para muridna ngawaler, Negri Cina, Bulan, Matahari sareng Bèntang-bèntang. Waler Imam Ghaza­ly, sakabèh jawaban èta teu salah, tapi anu pangleresna tèh mangsa katukang.

Sabab naon waè kandaraan urang, moal mungkin bisa balik deui, ngajugjug ka alam ka tukang. Kusabab kitu, anu perlu dijaga tèh nyaèta poè ieu, jeung nu bakal datang sarta ngala­konana saluyu jeung aturan agama.

Nalika, anjeunna naroskeun anu pangbadagna, para murid ngajawab, gunung, matahari, bumi. Al Imam, angger ngalereskeun tapi anu pan­gleresna tèh nyaèta hawa nafsu, ku­margi hawa nafsu anu teu dijaga bakal mawa diri urang ka naraka.

Kitu ogè dina patanyaan sèjènna, anjeunna teu nyalahkeun, namung masihan keterangan kayaning anu pangbeuratna tèh, nyepeng amanah, anu panghampangna saur anjeunna, ninggalkeun shalat, sabab ngan sau­kur ngagugulung dunya, loba anu ninggalkeun shalat, sedeng anu pang­seukeutna saurna, lètah manusa, ku­margi, lètah mah gampil pisan ngany­enyeri hate manusa sareng raraosan dulurna sorangan.

Baca Juga :  DPRD Ajak Eksekutif Rumuskan Pembangunan Jangka Panjang

Ku patarosan èta, saleresna Imam Ghazaly tèh keur nganasèhatan para muridna jeung kaum muslimin yèn saenya-enyana urang kudu ngalo­bakeun amal ibadah sabab sabenerna maot èta tèh kacida deukeutan.

Taya bèja, taya carita samèmèhna, sarta kudu bisa ngagunakeun waktu sakumaha mistina jeung saalus-alus­na, tur sing ati-ati jeung hawa nafsu­na, sabab bisa mawa jalma tikunclung kana naraka anu panghinana.

Ogè dina urusan nyekel amanah kudu sing iatna, waspada ulah nepi ka hianat. Ngeunaan anu pangham­pangna, ninggalkeun shalat, di ja­man kiwari, loba anu ninggalkeun, sakurangna diluli-luli, ukur pikeun ngaheulakeun urusan dunya.

“Duh, puguh abdi ogè dina uru­san èta mah kitu, paribasa tèh kagok, tuluy dièngkè-èngkè, antukna nepi ka teu digawèanana,”cèkèng tèh.

“Mun kitu mah leres saur man­tenna, anu panghampangna tèh ning­galkeun shalat nya, padahal èta tèh kaasup dosa gedè pisan. Sakabèh amal-amalan bakal taya hartina lamun teu migawè anu hiji ieu,” saur Ki Tatang. (*)