Pangeran Sakè

Tapi tèkad anu kuat, kalayan niat anu buleud kana kayakinan anu keur dipigawèna, yèn anu dijalankeun aya dina jalan bener, teu ngajadikeun Pangeran Sakè unggut kalinduhan gedag kaangi­nan dina ngajarkeun agama Islam ka masarakat Bogor nepi ka tutup lalakonna.

Malah pikeun nyiasatan sang­kan teu diudag-udag ku Walanda, Pangèran Sakè nyieun kuburan dirina sarta dibèjakeun tiwas ata­wa maot. Ti harita Walanda teu pati ngudag-ngudag deui, ahirna Pangeran Sakè jongjon ngalak­sanakeun pancènna ngajarkeun agama Islam.

Syeh Saheh tètèla masih kè­nèh turunan atawa katalian dulur jeung kulawarga Sultan Banten jeung Cirebon. Mantenna putra ti Sultan Ageng Tirtyasa anu sater­asna ka Syeh Abdul Fatianu ahirna ka Syeh Syarif Hidayatullah atawa Sunan Gunungjati.

Dumasar kana catetan sajarah anu aya Sunan Gunungjati tèh, pu­trana Lara Santang anu ibuna Nyi Subang Larang prameswari ti Sri Baduga Maharaja. Jadi sok sana­jan Pangeran Sake asalna ti Banten tapi bibit buitna mah ti Bogor kè­nèh, sarta Raja anu pangkasohor­na ti Tatar Sunda.

Nami Pangeran Sakè tètèla lain kawèntar di Bogor wungkul, tapi sumebar nepi ka luar Pulo Jawa dianatarana ka Sumatera jeung Kalimantan. Salah sahiji buktina, nu jaliarah ka makam Pangeran Sake lain saukur ti Bo­gor jeung Banten wungkul, tapi loba ogè anu ti Sumatera jeung Ka­limantan. Malah teu saeutik anu ti Lombok sagala. Dumasar kater­angan ti salah saurang turunanna, ajaran agama Pangeran Sake ka­cida raketna jeung Salafiyah.

Amanatna anu kudu dijaga jeung nyaèta kudu tetep aya Mau­lid Nabi Muhammad SAW, Isra Mi’raj atawa Rajaban sarta nyaah ka kaum dhuafa jeung barudak yatim.

Teu anèh lamun anu jaliarah ka tempat ieu diperedih pisan pikeun merhatikeun barudak ya­tim. Ajaran-ajaran ieu anu tetep dijaga jeung dilaksanakeun ku tu­runan Pangeran Sake anu ayeuna geus nepi ka nu ka tujuh. (*)